Spiegeltje spiegeltje...

Onze zoon is een ijdeltuit,
of vindt zichzelf wel bijzonder grappig.
5 minuten gegiechel bij het zien van zijn reflectie in het spiegeltje van zijn speelmat. Zowel door hem als door ons!

Hij maakt aanstalten om te kruipen.
Nu nog wiebele wiebele op handjes en knietjes maar met een beetje aanmoediging - van zijn muziekhondje of zijn sleutelbos - zet hij binnenkort zijn eerste 'kruipjes'.

Het mooiste moment van de dag?
Zijn grote glimlach van herkenning toen we de kamer binnen wandelden...

Eerste speeluurtjes

Het knisperboekje is een grote hit.
Maar moet niet onderdoen voor het etiketje van het muziekhondje.

Hij palmt ons in met zijn lach.
Steelt ons hart met elke blik.

De wereld ligt aan zijn voeten..

It's a baby boy!

Hij zag de wereld voor het eerst - iets vroeger dan gepland - op 20 februari. Hij is 7 maanden.
Hij heeft grote, bruine ogen die ons de hele tijd erg onderzoekend en gefascineerd aankijken.

Hij is zo mooi.
En oh zo fijn.

Turbulentie

Nog voor we in de lucht zaten, kregen we bericht dat we nog even wat langer aan de grond moesten blijven.
Het werden 10 lange wachtdagen...

22 september was dan de effectieve lift off!
De ochtend nadien zetten we voet in Aktau.
Verwelkomd door een heerlijk zonnetje.. en Irina,
die voor de rest van ons verblijf onze tolk en toeverlaat zou worden.

Hop naar de winkel voor de eerste inkopen.
Hop naar het appartement
En hop ons bed in.

Klaar voor ons Kazachs avontuur...

Hét Telefoontje

1 september 2010.
8u29.
Een gemiste oproep van HKM.
Zou het? Kan het? Het zal toch niet?

En ja hoor.
Ons kleintje verwacht ons.
Op 11 september stappen we het vliegtuig op.....
voor de meest emotionele reis van ons leven.

Van jaren aftellen,
naar maanden,
weken, dagen...

Fjoew. Wat een gevoel!

Kazachstan calling...

'het komt als je het het minst verwacht'..
Net toen we er zelf in begonnen geloven... een mailtje van HKM.

We worden in september in Aktau verwacht!
Op de vraag of er dan al een kindje aan ons gematcht zou zijn, luidde het antwoord: 'ja, waarschijnlijk hebben ze een kindje in gedachten voor jullie'.

De emotionele rollercoaster op zijn hoogtepunt!
Laat ons daar nu maar even hangen..

En we wachten...

Een korte update voor de trouwe bezoekers die onze blog regelmatig checken op nieuws...

.. dat er niet is..

Wel weten we dat onze eerste afreis waarschijnlijk niet voor augustus zal zijn. Een specifieke reden voor dit langere wachten is er niet. Zo gaf het weeshuis het aan, en zo zal het zijn.

En dus gaan we de zomer nog 1 keer met ons tweetjes tegemoet!
Mij hoor je niet (luidop) klagen..