Onze zoon is een ijdeltuit,
of vindt zichzelf wel bijzonder grappig.
5 minuten gegiechel bij het zien van zijn reflectie in het spiegeltje van zijn speelmat. Zowel door hem als door ons!
Hij maakt aanstalten om te kruipen.
Nu nog wiebele wiebele op handjes en knietjes maar met een beetje aanmoediging - van zijn muziekhondje of zijn sleutelbos - zet hij binnenkort zijn eerste 'kruipjes'.
Het mooiste moment van de dag?
Zijn grote glimlach van herkenning toen we de kamer binnen wandelden...
donderdag 7 oktober 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

2 opmerkingen:
Hallo luitjes
een grote glimlach bij herkenning moet ongetwijfeld het prachtigste geschenk zijn dat je op dit moment kan inbeelden. Ongetwijfeld een positief signaal.....
Ives
Een dikke proficiat met jullie zoontje! Ik hoop op een vlotte procedure en samen thuis met de feestdagen.
Hilde en Vova
Een reactie posten