skip to main |
skip to sidebar
Helaas.
Te snel gejuicht.
Kazachstan houdt ons nog even in haar greep.
Tweede (en laatste) poging:
thuis op 7 januari.
We laten ons er vooral niet door in de gordijnen jagen.
Laat het spetteren daar in Belgiƫ!!
Morgen zeggen we 'pakaa' tegen Aktau en vliegen we naar Almaty.
Als alle puzzelstukjes tijdig op hun plaats vallen, zijn we dit jaar..op de valreep.. THUIS!Aktau, we'll be back!Happy happy!! Merry merry!!
Vince gaat naar de markt.Vince heeft pret in bad.Vince speelt kiekeboe.Vince brabbelt er op los.Vince verleidt mama en papa.Vince waant zich acrobaat.
En na zo'n drukke dag... valt Vince moe in slaap.
Gewapend tegen de vrieskou, komen we toe in 17 graden!
En dus verkennen we de stad opnieuw te voet... nu als trio.
Onwennig in het begin (oehh wind, oh nee zon in mijn ogen...).
Nu al af en toe een glimlach in plaats van een frons.

Gisterenmorgen om 8u geland in Aktau.
Gisteren namiddag om 15u sluiten we Vince in onze armen..
.. om hem nooit meer los te laten.
Het is genieten.
Die glimlach.
Die blik.
We smelten, helemaal opnieuw.
Jaaaahh!!We zijn officieel mama en papa!De hoorzitting zelf was nog een heus vragenuurtje.
Heel officieel en 'echt' allemaal.En sinds vanmorgen ook terug op Belgische bodem.Waar de komende 15 dagen hopelijk voorbij flitsen..En dan,en dan,is het weer hop naar Kazachstan!Kleine V., we zijn er bijna!!