215

Deze namiddag zijn we onze samenwerking met Het Kleine Mirakel gaan beklinken. We hebben met zwier onze handtekening onder het contract gezet en kregen meteen ook uitleg over de volgende stap.

'T is terug aan ons.

We zullen vanaf nu onze vrije momenten wijden aan het samenstellen van ons adoptiedossier. Dit wordt opnieuw een rondrit langs gemeentehuizen, dokters, notarissen en ministeries. Alle papieren zullen voorzien worden van apostilles en legalisaties. Ook maken we een fotoreeks, met onszelf en onze stek in de hoofdrol.

Hiervoor geven we onszelf twee weken de tijd. Mooi ingebonden geven we het dan terug aan Het Kleine Mirakel dat ons dossier zal laten vertalen en nadien opstuurt naar Kazachstan.

We kregen vandaag ook een plaatsje toegewezen.
Een plaatsje op de wachtlijst.
Nummer 215.

Wat kazachstan? Waar Kazachstan?

Waar ligt kazachstan?
Wat spreken ze daar?
Hoe ziet het eruit?

Wacht maar, binnenkort zijn we volleerde Kazachstan-experts.

Puur natuur:

Onze wereldkeuze

Sommige keuzes kan je enkel met je hart nemen.

Geen lijstjes met pro's en cons.
Geen wikken en wegen.
Geen rationele bepeinzingen.

En zo,
we gaan een Kazakje adopteren.
Omdat ons hart ons die richting uitstuurt.

Binnen een tweetal maanden zal Het Kleine Mirakel - kan het toepasselijker? - ons dossier beginnen opstellen. En dan staan we op de wachtlijst.

Groene brieven

Voorkomen op 10 april en twee aangetekende zendingen in onze brievenbus op 14 april. Het kan soms snel gaan bij het gerecht.

Vandaag de twee groene brieven gaan afhalen in het postkantoor. En ja hoor, ook de rechter vindt ons geschikt voor het adopteren van 1 buitenlands kind.

Met dit geschiktheidsvonnis op zak kunnen we nu de toer doen van de adoptiediensten en kunnen we eindelijk een plaatsje claimen op een wachtlijst. 27 april gaan we praten met Het Kleine Mirakel, voor een adoptie uit Kazachstan. Ook de diensten die Ethiopië doen mogen een bezoek van ons verwachten.

En dan kan het echte wachten eindelijk beginnen..
.. ik kan al niet wachten..

10u02-10u04

Langer dan dat duurde het niet bij de jeugdrechter.
Net voldoende om te bevestigen dat we een kindje willen adopteren. Alsof we daar nu nog aan twijfelen?

De uitspraak valt op 10 april.
'Het afschrift mag u een paar dagen later in de bus verwachten.'

Case closed.
Meeting adjourned.

Onder de hamer

Post van de jeugdrechter himself..

Op 13 maart worden we verwacht in de Burgerlijke Raadkamer (laat dat dan ook maar ineens de laatste keer zijn :-).

Op dat moment wordt ons positief vonnis geveld.



Met dat papiertje op zak, zullen we de toer doen van de adoptiediensten en er uiteindelijk eentje uitkiezen.

Hoera!! Goed rapport!!

Een week overtijd.
Een week waarin de brievenbus nauwlettend in de gaten werd gehouden.
Een week van spanning en sluimerende twijfels.

En vandaag..
.. Het Rapport..

'... bevinden wij dat de protectieve factoren duidelijk opwegen t.o.v. de risicofactoren voor de adoptie van één kind.'

YES!! We zijn erdoor!!

vreugdetraantjes & vreugdedansjes.